Δεν θέλω να διαβάζω
νομίζω κακό πως κάνω
πως εαυτό επηρεάζω
Πολλοί μου λένε
ΟΧΙ, κάνεις λάθος
τιθάσευσε την εγωιστική σου φύση!
Πρέπει λένε να καλλιεργώ το ταλέντο.
Έχω; Να τους πιστέψω;
Η μήπως απλώς περπάτησα
στη σελήνη του μυαλού μου τη φωτεινή
Να, όπως όταν τη κοιτάς από μακριά
να 'χει το παν μέσα της
σε έρημη αμμουδιά
με μια φωτιά δυό κιθάρες και ένα βλέμμα
που σε κοιτά επίμονα, ερωτικά
-Αχ, πως μ' αρέσει, όταν έτσι με κοιτάς-
Η μήπως χάθηκα στη σκοτεινή πλευρά της
ξέρεις, με τους τεράστιους κρατήρες
παντού ξηρασία και απέραντη ερημιά
-Αχ πως φοβάμαι τη μοναξιά μακριά σου-
Ποιος θα μου πει
ποιος θα με πείσει
ότι είμαι στη σωστή πλευρά
Σε παρακαλώ!
Πες το εσύ
μες το μυαλό μου
πες το εσύ
που σ' εμπιστεύομαι
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 11/12/2011
Μια απλή κατάθεση λέξεων που συχνά προφέρουμε, χωρίς να ξέρουμε πόσο σημαντικές είναι.Εγώ, απλά τις κλέβω και τις σταχυολογώ.
Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
ΑΠΟΛΥΤΟΣΥΝΗ
Με κατηγορούν,
δεν σκέπτομαι το μέλλον
για την απέραντη μοναχικότητα μου
το παγερό μου βλέμμα
Πως κοιτάζω μέσα από κουρτίνα
Το παρών, ο γνώμονας
και τα άλλα πέρα μακριά
δυσδιάκριτα, ανάξια της προσοχής μου
Πως τα συναισθήματα,
κρύσταλλοι αδιαφορίας
έχουν λιώσει μέσα μου
και εγώ, αγέρωχο
εγωιστικό παγόνι
έχω απλώσει τα φτερά μου.
Πως όντας διαφορετικός
αναδύω τη δυσάρεστη αλήθεια
από τα βάθη της ψυχής τους
αποστρέφοντας, αηδιασμένος,
αλλού το βλέμμα
Έχουν δίκιο!
Με τα δικά τους κριτήρια
δεν θα μπορούσε αλλιώς να είναι.
Έχουν δίκιο!
Δεν σκλαβώνεις τη ψυχή σου
αν δεν έχεις την ευχέρεια
να την ελευθερώσεις θριαμβευτικά.
Έχουν δίκιο
είμαι διαφορετικός!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/11/2011
δεν σκέπτομαι το μέλλον
για την απέραντη μοναχικότητα μου
το παγερό μου βλέμμα
Πως κοιτάζω μέσα από κουρτίνα
Το παρών, ο γνώμονας
και τα άλλα πέρα μακριά
δυσδιάκριτα, ανάξια της προσοχής μου
Πως τα συναισθήματα,
κρύσταλλοι αδιαφορίας
έχουν λιώσει μέσα μου
και εγώ, αγέρωχο
εγωιστικό παγόνι
έχω απλώσει τα φτερά μου.
Πως όντας διαφορετικός
αναδύω τη δυσάρεστη αλήθεια
από τα βάθη της ψυχής τους
αποστρέφοντας, αηδιασμένος,
αλλού το βλέμμα
Έχουν δίκιο!
Με τα δικά τους κριτήρια
δεν θα μπορούσε αλλιώς να είναι.
Έχουν δίκιο!
Δεν σκλαβώνεις τη ψυχή σου
αν δεν έχεις την ευχέρεια
να την ελευθερώσεις θριαμβευτικά.
Έχουν δίκιο
είμαι διαφορετικός!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/11/2011
Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011
ΕΠΑΡΣΗ
Πίσω μου ελάχιστες αράδες
μπροστά δάσος
Πίσω μου ελάχιστες αγάπες
μπροστά πλήθος ακολούθων,
βίβλος το όνομα μου
Πίσω μου ελάχιστη ζωή
μπροστά αιώνες
Πίσω μου ελάχιστα να μ' αφορούν
μπροστά μεγαλόσχημοι
Καρχαρίες που οσμίζονται το κέρδος
Έτοιμοι! να με κατασπαράξουν
Διστάζω, πίεσε με όσο μπορείς!
Δεν είμαι από τους ελάχιστους γενναίους
Είμαι απλά ελάχιστα γενναίος!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 09/10/2011
μπροστά δάσος
Πίσω μου ελάχιστες αγάπες
μπροστά πλήθος ακολούθων,
βίβλος το όνομα μου
Πίσω μου ελάχιστη ζωή
μπροστά αιώνες
Πίσω μου ελάχιστα να μ' αφορούν
μπροστά μεγαλόσχημοι
Καρχαρίες που οσμίζονται το κέρδος
Έτοιμοι! να με κατασπαράξουν
Διστάζω, πίεσε με όσο μπορείς!
Δεν είμαι από τους ελάχιστους γενναίους
Είμαι απλά ελάχιστα γενναίος!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 09/10/2011
Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011
ΕΠΑΝΟΔΟΣ
Όταν έφυγες έκλαψα
έφταιξα -είπα-
μα δεν ξέχασα
απλά προχώρησα.
Και τώρα που μπορείς
τώρα που ξανάρθες χαμογελαστή
ψάχνεις να βρεις στο πρόσωπο μου
ουρανοσκέπαστα βουνά
απύθμενους βυθούς
χρωματιστά στολίδια
συνδεδεμένα μεταξύ τους
με αόρατους αρμούς
Κολακευμένος απ' τη γλυκιά επίθεση
της επιφανειακής σου λάμψης
θα μου ήταν αδύνατο ν' αντισταθώ,
αν δεν είχα αποβάλλει
της ψυχής μου το ευκολόπιστο,
αν δεν είχα θωρακίσει
την αγνότητα του νου μου
αν απλά είχα λησμονήσει...
Ένα τέχνασμα ήταν αρκετό
ν' αποκαλύψει
όπως το διάφανο νερό
όπως η ίδια η απροκάλυπτη αλήθεια
το πόσο δίκιο είχα
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/09/2011
έφταιξα -είπα-
μα δεν ξέχασα
απλά προχώρησα.
Και τώρα που μπορείς
τώρα που ξανάρθες χαμογελαστή
ψάχνεις να βρεις στο πρόσωπο μου
ουρανοσκέπαστα βουνά
απύθμενους βυθούς
χρωματιστά στολίδια
συνδεδεμένα μεταξύ τους
με αόρατους αρμούς
Κολακευμένος απ' τη γλυκιά επίθεση
της επιφανειακής σου λάμψης
θα μου ήταν αδύνατο ν' αντισταθώ,
αν δεν είχα αποβάλλει
της ψυχής μου το ευκολόπιστο,
αν δεν είχα θωρακίσει
την αγνότητα του νου μου
αν απλά είχα λησμονήσει...
Ένα τέχνασμα ήταν αρκετό
ν' αποκαλύψει
όπως το διάφανο νερό
όπως η ίδια η απροκάλυπτη αλήθεια
το πόσο δίκιο είχα
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/09/2011
Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011
ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
Το φεγγαρόφωτο, ο πίνακας,
παίζοντας με την ήρεμη θάλασσα
δημιουργεί το καμβά του έρωτα.
Κρέμεται πάνω μου
το κεφάλι γέρνει
Μ' αγκαλιάζει και αισθάνομαι
με χαϊδεύει και ριγώ.
Το στήθος ανεβοκατεβαίνει
ανασαίνει όλο και πιο γρήγορα
Τρέμω!
Υγρές οι κόρες των ματιών
αστραπή τρέλας και πόθου
τις διαπερνά
Το πάθος καθρεπτίζεται.
Σε θέλω! σκιαγραφεί
το μισάνοιχτο στόμα.
Το σφίξιμο δυναμώνει,
τα χέρια εξερευνούν
-Μη φοβάσαι- ψιθυρίζει
Το φιλί καυτό, μου φέρνει ζάλη
Το φεγγάρι και η θάλασσα με παρασύρουν
Παραδώσου μουρμουρίζουν.
Αφήνομαι, είναι η πρώτη φορά!
Θα τη κρατήσω βαθιά μέσα μου
Για μένα!
Για πάντα!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/08/2011
παίζοντας με την ήρεμη θάλασσα
δημιουργεί το καμβά του έρωτα.
Κρέμεται πάνω μου
το κεφάλι γέρνει
Μ' αγκαλιάζει και αισθάνομαι
με χαϊδεύει και ριγώ.
Το στήθος ανεβοκατεβαίνει
ανασαίνει όλο και πιο γρήγορα
Τρέμω!
Υγρές οι κόρες των ματιών
αστραπή τρέλας και πόθου
τις διαπερνά
Το πάθος καθρεπτίζεται.
Σε θέλω! σκιαγραφεί
το μισάνοιχτο στόμα.
Το σφίξιμο δυναμώνει,
τα χέρια εξερευνούν
-Μη φοβάσαι- ψιθυρίζει
Το φιλί καυτό, μου φέρνει ζάλη
Το φεγγάρι και η θάλασσα με παρασύρουν
Παραδώσου μουρμουρίζουν.
Αφήνομαι, είναι η πρώτη φορά!
Θα τη κρατήσω βαθιά μέσα μου
Για μένα!
Για πάντα!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/08/2011
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Ξέρω πως η φαντασία
ξεπερνάει την πραγματικότητα,
γεμάτη κινδύνους
είναι πέρα από αξίες
κι εγώ έχω το δικό μου
πόλεμο μαζί της.
Αγωνιώ να την κρατήσω
μακριά από τις σκέψεις μου,
να μην νιώσω ούτε λεπτό
πως μπορεί να με νικήσει.
Κι όμως:
είναι ένα με το είναι μου,
δίδυμο με την ψυχή μου,
παράγωγο του νου μου,
φωτιά που καίει μέσα μου
διαβρώνοντας την ύπαρξη μου.
Γιατί;
Απάντηση που δεν μπορώ να δώσω!
Αυτή τη μάχη δεν ζητώ
να την κερδίσω.
Πως να εξορίσω τον εαυτό μου!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/08/2011
ξεπερνάει την πραγματικότητα,
γεμάτη κινδύνους
είναι πέρα από αξίες
κι εγώ έχω το δικό μου
πόλεμο μαζί της.
Αγωνιώ να την κρατήσω
μακριά από τις σκέψεις μου,
να μην νιώσω ούτε λεπτό
πως μπορεί να με νικήσει.
Κι όμως:
είναι ένα με το είναι μου,
δίδυμο με την ψυχή μου,
παράγωγο του νου μου,
φωτιά που καίει μέσα μου
διαβρώνοντας την ύπαρξη μου.
Γιατί;
Απάντηση που δεν μπορώ να δώσω!
Αυτή τη μάχη δεν ζητώ
να την κερδίσω.
Πως να εξορίσω τον εαυτό μου!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/08/2011
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
Χρόνια τώρα
ομνύω στην έννοια της ανθρωπιάς
αλληλέγγυος με ελπίδα για το αύριο
ζω αυτά που μου ταιριάζει
να γνωρίζω.
Μα ξαφνικά όλα αλλάζουν
ο εμπαιγμός με σπρώχνει
στην αντίθετη κατεύθυνση
στην απομόνωση της εικόνας μου.
Παγιδευμένος στο κόσμο μου
πασχίζω να μαζέψω τα πεσμένα φύλλα
την ώρα που φυσά δαιμονισμένα
Ομφαλοσκοπώ μέσα στο διαφορετικό
μαθαίνω πληροφορίες για την μεγάλη απάτη
Εξαγριώνομαι με την αυταπάτη της ελευθερίας
που μου σερβίρουν
Ξεβολεύομαι γιατί αντιστέκομαι
Αναζητώ αυτό που θα μπορούσα να είμαι
Όποιος κι αν είμαι
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/06/2011
ομνύω στην έννοια της ανθρωπιάς
αλληλέγγυος με ελπίδα για το αύριο
ζω αυτά που μου ταιριάζει
να γνωρίζω.
Μα ξαφνικά όλα αλλάζουν
ο εμπαιγμός με σπρώχνει
στην αντίθετη κατεύθυνση
στην απομόνωση της εικόνας μου.
Παγιδευμένος στο κόσμο μου
πασχίζω να μαζέψω τα πεσμένα φύλλα
την ώρα που φυσά δαιμονισμένα
Ομφαλοσκοπώ μέσα στο διαφορετικό
μαθαίνω πληροφορίες για την μεγάλη απάτη
Εξαγριώνομαι με την αυταπάτη της ελευθερίας
που μου σερβίρουν
Ξεβολεύομαι γιατί αντιστέκομαι
Αναζητώ αυτό που θα μπορούσα να είμαι
Όποιος κι αν είμαι
ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/06/2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
ΣΚΕΨΗ ΠΑΡΑΝΟΪΚΆ ΗΛΙΘΙΑ ΑΛΛΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ
Ύστερα από τόσα πολλά φάουλ απορώ που δεν έγινε πέναλτι. Όχι με την ποδοσφαιρική έννοια και την ανάλογη βραχνάδα, βεβαίως, α...
-
Ύστερα από τόσα πολλά φάουλ απορώ που δεν έγινε πέναλτι. Όχι με την ποδοσφαιρική έννοια και την ανάλογη βραχνάδα, βεβαίως, α...
-
Προσπαθώ κάθε φορά που η μορφή σου εμφανίζεται -ένα νεφέλωμα του νου, ψευδαίσθηση- να εξερευνήσω τα αίτια στα βάθη του μυαλού μου στα ...
-
Υπάρχουν μέρες που ξυπνούν οι μνήμες, τότε ο νους ορίζει το χέρι και έτσι, αναπόφευκτα και εμφατικά, εμφανίζεται στο χαρτί η δημιουργία, ...