Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

ΕΠΑΝΟΔΟΣ

Όταν έφυγες έκλαψα
έφταιξα -είπα-
μα δεν ξέχασα
απλά προχώρησα.
Και τώρα που μπορείς
τώρα που ξανάρθες χαμογελαστή
ψάχνεις να βρεις στο πρόσωπο μου
ουρανοσκέπαστα βουνά
απύθμενους βυθούς
χρωματιστά στολίδια
συνδεδεμένα μεταξύ τους
με αόρατους αρμούς
Κολακευμένος απ' τη γλυκιά επίθεση
της επιφανειακής σου λάμψης
θα μου ήταν αδύνατο ν' αντισταθώ,
αν δεν είχα αποβάλλει
της ψυχής μου το ευκολόπιστο,
αν δεν είχα θωρακίσει
την αγνότητα του νου μου
αν απλά είχα λησμονήσει...
Ένα τέχνασμα ήταν αρκετό
ν' αποκαλύψει
όπως το διάφανο νερό
όπως η ίδια η απροκάλυπτη αλήθεια
το πόσο δίκιο είχα



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/09/2011

1 σχόλιο:

  1. Όταν δείξεις στο Θεό την μηδαμινότητα σου θα σου χαρίσει την απεραντοσύνη του

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΣΚΕΨΗ ΠΑΡΑΝΟΪΚΆ ΗΛΙΘΙΑ ΑΛΛΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ

        Ύστερα από τόσα πολλά φάουλ απορώ που δεν έγινε πέναλτι. Όχι με την ποδοσφαιρική έννοια  και την ανάλογη βραχνάδα, βεβαίως, α...