ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

Χρόνια τώρα
ομνύω στην έννοια της ανθρωπιάς
αλληλέγγυος με ελπίδα για το αύριο
ζω αυτά που μου ταιριάζει
να γνωρίζω.
Μα ξαφνικά όλα αλλάζουν
ο εμπαιγμός με σπρώχνει
στην αντίθετη κατεύθυνση
στην απομόνωση της εικόνας μου.
Παγιδευμένος στο κόσμο μου
πασχίζω να μαζέψω τα πεσμένα φύλλα
την ώρα που φυσά δαιμονισμένα
Ομφαλοσκοπώ μέσα στο διαφορετικό
μαθαίνω πληροφορίες για την μεγάλη απάτη
Εξαγριώνομαι με την αυταπάτη της ελευθερίας
που μου σερβίρουν
Ξεβολεύομαι γιατί αντιστέκομαι
Αναζητώ αυτό που θα μπορούσα να είμαι
Όποιος κι αν είμαι


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/06/2011

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ένας χοντρός γελαστός άνθρωπος
Το χαμόγελο καταθλιπτική βιτρίνα
ενός τρομαχτικά επιθυμητού
λεπτού ειδώλου,
κρυμμένου στη σφαίρα της φαντασίας.
Το μίσος κρύβεται πίσω της!
Μίσος για κάθε μόριο
για κάθε εκατοστό πάχους,
που προστίθεται καθημερινά
και που δεν θα φύγει ποτέ.
Εκδίκηση σκληρή και επίπονη
το φαγητό!
Μια χοντρή γελαστή κοινωνία
καλοκάγαθη και μειλίχια
με χαμόγελο γεμάτο σαρκασμό
που παγώνει στα χείλια
όταν απειληθεί.
Προφανής η αντίφαση
αόρατος ο συσχετισμός.
Όμως το μίσος υπαρκτό.
Παντοτινά!


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 29/05/2011

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΠΟΙΗΤΗ

Μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν αγριεμένα
βγες απ΄τα ριζά του δέντρου
ο κεραυνός παραμονεύει.
Καταραμένε ποιητή
Στη καταιγίδα τόλμησε
ηρέμησε ανήσυχες καρδιές,
ίσιωσε λοξόδρομες ματιές,
κρέμασε σε μια ακτίδα φεγγαριού
τα δάκρυα τους να στεγνώσουν.
Μη λιποψυχείς!
Εύθραυστες φιλίες, τζάμια ραγισμένα
κουρέλια που πετάχτηκαν
μια νύχτα κεραυνών.
Καταραμένε κομπορρήμονα
δείξε παρεκτός
πως είσαι ποιητής.
Όχι μια άδεια λέξη
μα γεμάτη με καρδιά


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 12/05/2011

ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ

Είναι καιρός
η αναμέτρηση να αρχίσει
Ενδόμυχες σκέψεις ανόητα κρύβονται.
Σίγουρες!
Σαν εκείνα τα πουλιά
που θάβουν το κεφάλι τους στο χώμα
να γλυτώσουν.
Ξένη φωνή, απλή η κουβέντα,
όμως, παρακίνησε
το σύννεφο παραμέρισε
και τον εισβολέα έδειξε,
γιγάντιο βράχο
που τον διαβρώνουν
τα κύματα του χρόνου,
να στέκεται μπροστά σου.
Αναμετρήσου, ξοδέψου λοιπόν,
μικρέ ανόητε!
Το παρελθόν περιμένει.
Δεν χρειάζεσαι τίποτε!
Μόνο τη δύναμη της θέλησης
που κρύβει επιμελώς
-γιατί ξέρει-
εκείνος ο ανελέητος εχθρός,
που τόσο απερίσκεπτα αποκαλείς
εαυτό σου


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 01/05/2011

ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ

Στο πίσω μέρος της ζωής
σ' έκρυψα,
να αποφύγω το ξόδεμα
να αποφύγω να κλάψω.
Ένα δάκρυ κύλησε, φάνηκε.
Στο βάθος γκρεμός
ποτέ δεν σε ξεπέρασα.
Τι έδειξε!
Τι θα μπορούσε να δείξει,
ανόητε,
η αναμονή;
Η αναρχία θέλει θάρρος,
ο έρωτας υπομονή
Δεν έχω τίποτα απ' τα δύο!
Ο γκρεμός περιμένει
και το δάκρυ πλημμύρισε,
έσκαψε το πρόσωπο.
Δεν χρειαζόταν, ξέρεις,
το χρόνο αν ρωτούσες
θα στο σιγοψιθύριζε γελώντας,
χαιρέκακα
Τι κρίμα!
Πόσος χαμένος κόπος
για κάτι γνωστό.
Απ' την αρχή


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 24/04/2011

ΛΕΗΛΑΣΙΑ

Ώρα για το τελείωμα
της απαίδευτης φύσης μας
Ώρα για την απεμπλοκή
από τις ψευδαισθήσεις των ονείρων μας
Ώρα για το ξεκαθάρισμα
της ανάδελφης αποστασιοποίησης μας,
από την κοινότοπη σκληρή πραγματικότητα.
Ώρα για να ξαναπεράσουμε μια άλλη μέρα
για το ραντεβού της ιστορίας μας,
που ποτέ δεν καταφέραμε να συναντήσουμε.
Ώρα για να φιληθούμε σταυρωτά
πριν ανέβουμε στο ικρίωμα,
που τόσο λεπτεπίλεπτα σμίλεψαν
οι λεηλατούντες επικριτές μας.
Είναι ώρα για όλα αυτά,
καθώς εκεί μας οδήγησαν αριστοτεχνικά
οι ποδηγετημένοι ταγοί μας
Μα είναι και ώρα να συνειδητοποιήσουμε
βροντοφωνάζοντας τη δύναμη μας.
Είναι ώρα να αντισταθούμε!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 16/04/2011

ΛΙΜΝΗ

Νομίζεις τρελοί πως είναι
όταν τους παρατηρείς
να κολυμπούν στη λίμνη,
του Έρωτα και των συναισθημάτων.
Αλλεπάλληλες οι μεταπτώσεις
που επιφέρει στο θυμικό
η συνεχής εναλλαγή τους.
Λες πως στο βάθος
σιγοβράζει ο νους
αναζητώντας διέξοδο,
μα αρνούμενοι να δουν την αλήθεια
δεν τον αφήνουν!
Είναι γλυκό το πνίξιμο στη λίμνη
και η λογική στραγγαλίζεται
οικειοθελώς
Βλέπεις το παράλογο εσύ
που ορθός στέκεις χαμογελώντας.
Μα δεν υπάρχει τίποτε
που να σε ασφαλίζει.
Και εσύ!
Θα πέσεις μέσα.
Κάποτε...




ΔΗΜΗΤΡΗΣ 12/04/2011