Πέμπτη 12 Μαΐου 2011

ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΠΟΙΗΤΗ

Μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν αγριεμένα
βγες απ΄τα ριζά του δέντρου
ο κεραυνός παραμονεύει.
Καταραμένε ποιητή
Στη καταιγίδα τόλμησε
ηρέμησε ανήσυχες καρδιές,
ίσιωσε λοξόδρομες ματιές,
κρέμασε σε μια ακτίδα φεγγαριού
τα δάκρυα τους να στεγνώσουν.
Μη λιποψυχείς!
Εύθραυστες φιλίες, τζάμια ραγισμένα
κουρέλια που πετάχτηκαν
μια νύχτα κεραυνών.
Καταραμένε κομπορρήμονα
δείξε παρεκτός
πως είσαι ποιητής.
Όχι μια άδεια λέξη
μα γεμάτη με καρδιά


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 12/05/2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΣΚΕΨΗ ΠΑΡΑΝΟΪΚΆ ΗΛΙΘΙΑ ΑΛΛΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ

        Ύστερα από τόσα πολλά φάουλ απορώ που δεν έγινε πέναλτι. Όχι με την ποδοσφαιρική έννοια  και την ανάλογη βραχνάδα, βεβαίως, α...