ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Η ζωή των έτοιμων ανθρώπων
η ζωή που με μανία περισσή,
υπερασπίζονται
έχει την πλειοψηφία.
Κάθε συναίσθημα,κάθε σκέψη
ο ίδιος ο ήλιος
όλα δικά τους είναι.
Τρέμε αν τα αμφισβητήσεις
Τρέμε αν εναντιωθείς στο δίκιο τους
Δεν έχεις θέση στο πετσί τους
μήτε δουλειά, μήτε τροφή.
Το άδικο στη στιγμή γίνεται δίκαιο
και το χαμόγελο παγώνει
Μπορείς να φύγεις,
ή μικρός και ασήμαντος να γίνεις.
Εάν θες,
μπορείς και να σιωπήσεις
Γίνε ακόμα και όμοιος
θα σε προσέξουν,
θα σου σταθούν.
Μα μην ζητάς να τους αλλάξεις,
μη ζητάς να επαναστατήσεις.
Η ζωή των έτοιμων ανθρώπων
η ζωή που με μανία περισσή,
υπερασπίζονται,
έχει την πλειοψηφία...



ΔΗΜΗΤΡΗΣ        15/09/2012

ΙΚΕΣΙΑ

Ήξερες οι δυνατές αγάπες
για πάντα μένουν
μα, εκείνο το τραγούδι τι ήθελε να πει;
Όχι, στη τύχη δεν θα το άφηνες!
Παιδεύτηκες, τα μάτια άστραψαν
τη λύση βρήκαν
Ερωτευμένη Μάγισσα εσύ
Έγινες χρυσό κελί
το αηδόνι σου να φυλακίσεις
τα θλιμμένα μάτια του αγνόησες
και το κλειδί στην άμμο έθαψες
μην τύχει και βρεθεί
Τους ελεήμονες θεούς πολέμησες
όταν τις ικεσίες άκουσαν και τις σειρήνες έστειλαν
να το απελευθερώσουν
Γιατί; Τι θέλουν;
Εδώ εσύ,
το χρόνο δωροδόκησες να μείνει μακρυά του
πότισες με δάκρυα  τη γη,
για να τραφεί με νέκταρ και αμβροσία
και με το αίμα της καρδιάς σου
έρανες τα διψασμένα χείλη του
Μα τι ειρωνεία!
Όλα αυτά κι αν έκανες
σε μια στιγμή τα ξέχασες
όταν συνειδητοποίησες
πως δεν έχει ενδιαφέρον πια!
Το φυλακισμένο αηδόνι δεν τραγουδά
μαραζωμένο χάνει κάθε ομορφιά
κι απλά έφυγες μακριά
Αγάπη μου!
Πίσω γύρισε μόνο για μια στιγμή
τόσο χρειάζεται
                          να με ελευθερώσεις...


ΔΗΜΗΤΡΗΣ                            01/07/2012

ΦΩΤΙΑ

ΦΩΤΙΑ

Φωτιά! 

φώναξε κάποιος και έφυγε αλαφιασμένος

"τουλάχιστον να σωθώ εγώ", 

έτσι του είπαν, έτσι σκέφτηκε,

πήρε μαζί και τη ζωή του, 

έτσι νόμιζε,

μα δεν κράταγε παρά αποκαΐδια. 

Θύμωσε!

Κανείς εμένα δεν βοηθάει

το συμπέρασμα, αβίαστο, ανεξερεύνητο

στα βάθη του μυαλού του. 

Ο πόνος σύμβουλος, η οργή τιμόνι.

Μαζεύτηκαν πολλοί, ο όχλος δεν αργεί

Κάποιος θα πληρώσει...

-Μη, μην περνάς από κει. Δεν βλέπεις;

Το αίμα κοχλάζει, το άδικο θα πέσει!

-Δεν έφτασα ως εδώ για να γυρίσω πίσω,

δεν είναι ώρα τώρα να λιποψυχήσω

Οι άνθρωποι θα καταλάβουν

ήρθα εδώ για να βοηθήσω. 

Παχιά τα λόγια, αδύναμα 

Όμως η φωτιά καίει τα πάντα

μαζί με τη ζωή

Που μένει άδεια 

Όταν τρέχεις με ψυχή γυμνή 

για να σωθείς.

Έτσι... 

-Μην περιμένεις οίκτο

Αφού δεν βοήθησες το βιός μου να σωθεί

Αφού άφησες τη γη αβοήθητη να ερημώσει

η αλωνιστική μηχανή σε περιμένει. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/08/21

 

ΓΥΝΑΙΚΑ

Εκεί που αφύσικα γεννήθηκε
χώμα, νερό, λάσπη
ένας καμβάς ευφυούς δημιουργίας
να συνεχίσει η ζωή χωρίς παρεμβολές
Εδώ σήμερα έφτασε μέσα στους αιώνες
να ανοίξει τον ασκό
σπέρνοντας διχόνοια και αγάπη
μίσος και κατανόηση
άδολα συναισθήματα
ισόποσα κατανεμημένα
στους ξεχασμένους
Ανάγκη, καταχρηστικά άχρηστη


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 01/04/2012

ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ

Δεν θέλω να διαβάζω
νομίζω κακό πως κάνω
πως εαυτό επηρεάζω
Πολλοί μου λένε
ΟΧΙ, κάνεις λάθος
τιθάσευσε την εγωιστική σου φύση!
Πρέπει λένε να καλλιεργώ το ταλέντο.
Έχω; Να τους πιστέψω;
Η μήπως απλώς περπάτησα
στη σελήνη του μυαλού μου τη φωτεινή
Να, όπως όταν τη κοιτάς από μακριά
να 'χει το παν μέσα της
σε έρημη αμμουδιά
με μια φωτιά δυό κιθάρες και ένα βλέμμα
που σε κοιτά επίμονα, ερωτικά
-Αχ, πως μ' αρέσει, όταν έτσι με κοιτάς-
Η μήπως χάθηκα στη σκοτεινή πλευρά της
ξέρεις, με τους τεράστιους κρατήρες
παντού ξηρασία και απέραντη ερημιά
-Αχ πως φοβάμαι τη μοναξιά μακριά σου-
Ποιος θα μου πει
ποιος θα με πείσει
ότι είμαι στη σωστή πλευρά
Σε παρακαλώ!
Πες το εσύ
μες το μυαλό μου
πες το εσύ
που σ' εμπιστεύομαι


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 11/12/2011

ΑΠΟΛΥΤΟΣΥΝΗ

Με κατηγορούν,
δεν σκέπτομαι το μέλλον
για την απέραντη μοναχικότητα μου
το παγερό μου βλέμμα
Πως κοιτάζω μέσα από κουρτίνα
Το παρών, ο γνώμονας
και τα άλλα πέρα μακριά
δυσδιάκριτα, ανάξια της προσοχής μου
Πως τα συναισθήματα,
κρύσταλλοι αδιαφορίας
έχουν λιώσει μέσα μου
και εγώ, αγέρωχο
εγωιστικό παγόνι
έχω απλώσει τα φτερά μου.
Πως όντας διαφορετικός
αναδύω τη δυσάρεστη αλήθεια
από τα βάθη της ψυχής τους
αποστρέφοντας, αηδιασμένος,
αλλού το βλέμμα
Έχουν δίκιο!
Με τα δικά τους κριτήρια
δεν θα μπορούσε αλλιώς να είναι.
Έχουν δίκιο!
Δεν σκλαβώνεις τη ψυχή σου
αν δεν έχεις την ευχέρεια
να την ελευθερώσεις θριαμβευτικά.
Έχουν δίκιο
είμαι διαφορετικός!


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 06/11/2011

ΕΠΑΡΣΗ

Πίσω μου ελάχιστες αράδες
μπροστά δάσος
Πίσω μου ελάχιστες αγάπες
μπροστά πλήθος ακολούθων,
βίβλος το όνομα μου
Πίσω μου ελάχιστη ζωή
μπροστά αιώνες
Πίσω μου ελάχιστα να μ' αφορούν
μπροστά μεγαλόσχημοι
Καρχαρίες που οσμίζονται το κέρδος
Έτοιμοι! να με κατασπαράξουν
Διστάζω, πίεσε με όσο μπορείς!
Δεν είμαι από τους ελάχιστους γενναίους
Είμαι απλά ελάχιστα γενναίος!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 09/10/2011