ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Υψηλά ιδανικά, βαρύ φορτίο
σε πλάτες μικρού ανθρώπου.
Χαμηλή η λιανική αξία
Εφιάλτης ο χυδαίος έμπορος,
τη προδοσία κάλεσε,
αιμάτινο δρόμο έδειξε σε ανύποπτες ψυχές.
Χαραγμένο τ' όνομα σε πέτρινα όνειρα,
η αιώνια ανταμοιβή.
Ανάδοχος, η Ιστορία.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 15/03/2011

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ

Λένε πως ήρθες,
να μου δώσεις να γεμίσω
τον άδειο χώρο που έχω
στα συναισθήματα μου.
Δηλαδή,
το σκοτεινό και μαύρο ιστό
που υφαίνεται παρασιτικά
στον εσωτερικό μου κόσμο.
Και εγώ τους λέω:
Έχετε δίκιο
Χωρίς εκείνη,
Τίποτα δεν υπάρχει,
Εγώ! δεν υπάρχω.
Γιατί απλά δεν μπορώ
δεν θέλω να ξαναγυρίσω
Πίσω σ' αυτό
που ψευδαισθησιακά αποκαλούσα
Ζω!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 13/03/2011

ΑΔΗΣ

Είναι ωραία η ζωή
εδώ πάνω
Για αυτό έχει γεμίσει
με ψυχές,
ο κάτω κόσμος
ο Άδης λύσσαξε
Ζηλεύει!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/05/2000

ΕΡΩΤΗΣΗ

Ποιος το είπε
εκείνο το ωραίο;
"Τι είναι αυτό
που το λένε Αγάπη"
Γιατί δεν με ρώτησε
να του απαντήσω:
Μισή οργιά μίσος
Μισή οργιά συναίσθημα



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/05/2000

ΣΧΟΛΕΙΟ

Μάτια ανέκφραστα: Η αστραπόμορφη αλήθεια
Λυγμός εσώψυχος: το αθόρυβο σημάδι
Σώμα λικνιζόμενο: η αστείρευτη γλώσσα
Η διερεύνηση, σχολείο παντοτινό
Η αναγνώριση, μάθημα ψυχής
Η ζωή, δάσκαλος



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 1/06/2000

ΕΣΥ!ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΓΩ

Κρύψε το δάκρυ που ελεύθερο κυλάει
άφησε τον ασυγκράτητο θυμό, ήρεμο να βγει
δώσε μυστήριο στον διψασμένο έρωτα
Ανεβαίνοντας την σάπια σκάλα του εγωισμού
πέφτοντας θα σπάσεις
σκορπίζοντας παντού, μαυρισμένη ψυχή



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 29/05/2000

ΚΛΕΦΤΗΣ ΨΥΧΩΝ

Αυτός που μάτωσε την αγνότητα των παρθένων
άπλωσε νεκρά δέντρα στο ξέφωτο
έμπηξε μαχαίρια
στο σώμα της άμοιρης γης
Τροβαδούρος πλάνεψε την εύπιστη αυγή
ιππεύοντας τα πύρινα άλογα του ήλιου
συντόμεψε το μονοπάτι
Έκλεψε το ζωοφόρο ροδοκόκκινο
αφήνοντας ροζιασμένα χέρια
και κυρτωμένη πλάτη
Μονάχη τώρα η Ελπίδα, κλαίουσα
περιδιαβαίνει τα κατακαμμένα αλώνια
Μια άσπρη κουκκίδα
στο μαυροπίνακα της ψυχής του


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 7/03/2011