ΑΠΩΛΕΙΑ

Προσπαθώ κάθε φορά
που η μορφή σου εμφανίζεται
-ένα νεφέλωμα του νου, ψευδαίσθηση-
να εξερευνήσω τα αίτια
στα βάθη του μυαλού μου
στα άδυτα της σκέψης μου
και κάθε φορά βρίσκω διαφορετική αλήθεια.
Δυσδιάκριτα τα αίτια
μα πόσο φανερό το αποτέλεσμα!
Έφυγες...
Απώλεια που απλά πληγώνει
Τίποτα άλλο


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 19/11/2013

ΙΣΩΣ

Μ' αγαπάς;
Τόσο όσο σ' αγαπώ κι εγώ;
Ίσως μ΄αγαπάς ακόμα πιο πολύ
Ίσως τολμήσεις να κινήσεις βουνά
για χάρη μου
Ίσως βαλσαμώσεις τη ψυχή μου
με ένα σου μόνο βλέμμα
Ίσως χαμογελάσεις το πρωί
σαν ξυπνήσεις δίπλα μου
Ίσως ακολουθήσεις αγόγγυστα
το δικό μου μονοπάτι
Ίσως μπορέσεις να δεις
αυτά που βλέπω εγώ σε σένα.
Ίσως τα κάνεις όλα αυτά
Αν μ' αγαπάς
Ίσως



ΔΗΜΗΤΡΗΣ     12/5/2013

ΑΓΝΟΣ ΒΛΑΣΤΟΣ

Μόνιμα το χαμόγελο στα χείλη
σε όσους γνωρίζουν σπέρνει πανικό
Δεν είναι τυχαία η μοναχικότητα,
αναίτια η σκληράδα
τα πέτρινα χαρακτηριστικά
Το παγωμένο χέρι
δεν εμφανίστηκε ξαφνικά
Είναι αποτέλεσμα άδικης επίθεσης
σε αγνό βλαστό που σκλήρυνε
και έβγαλε αγκάθια,
ματώνοντας κάθε χέρι
που τολμά να τον αγγίξει
Κι ήταν- θεέ μου-τόσο αγνός!
Όταν είδε το ψέμα και τον εμπαιγμό
δεν το κατάλαβε
παρά μόνο σαν ύψωσαν το ανάστημα τους
-θλιβεροί μες στην ασχήμια τους-
Η φωνή του ακούστηκε πέρα μακριά
Σπαρακτική!
Σαν να βγήκε από μέσα μου
Τώρα μόνιμα το χαμόγελο στα χείλη
σε όσους γνωρίζουν σπέρνει πανικό

ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ελευθεροτυπία έγκυρη και αδέσμευτη
όπως λέει, έτσι ή παρόμοια,
το κάθε λογότυπο
ταγμένη καθημερινά να καταγράφει
γεγονότα και συμβάντα σημαντικά.
Τουλάχιστον όπως τα αντιλαμβάνεται
ημέρα με την ημέρα
εκείνη η πρωινή συνάθροιση των συντακτών.
Πολλοί οι αναγνώστες
λάθρα μερικοί αλλά αναγνώστες.
Γνώμες διαμορφωμένες
γνώμες της πρώτης σελίδας,
έξη καθημερινή και δημοφιλής η ανάγνωση της.
Δικαίωση η ενημέρωση για σκεπτόμενα πνεύματα
απαραίτητη ψευδαίσθηση για τους παλιούς
που θριαμβεύει ξορκίζοντας γύψινες εποχές.
Παραφωνία μοναδική, εκείνοι οι άνοοι
-νεαροί ανεγκέφαλοι, όπως τους αποκαλούν-
με απίθανα συνθήματα
που στις μικρές τους παρέες
συνέχεια λένε:
Κατανοητή αυτού του τύπου η ενημέρωση
αλλά όχι αποδεκτή!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ

ΑΠΟΓΝΩΣΗ

Όταν κάποτε,
βγαίνοντας από την παράξενη λήθη,
με αναζητήσεις
εγώ θα είμαι μακριά.
Όταν κάποτε,
νικήσεις το θηρίο που σε διαφεντεύει
ζητώντας την ευωδιά του κορμιού μου
θα ανακαλύψεις
τα λουλούδια νεκρά.
Και εγώ που τώρα σε θέλω
συναντώ την άρνηση.
Όμως διακρίνω την ανάγκη
μέσα από κεκαλυμμένες κινήσεις,
που απεγνωσμένα
προσπαθείς να κρύψεις.
Τι κρίμα!
Τι πόνος Θεέ μου.
Δεν μπορώ!
Δεν μπορώ να περιμένω
να αποκαλυφθείς.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ    14/10/2012

ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Η ζωή των έτοιμων ανθρώπων
η ζωή που με μανία περισσή,
υπερασπίζονται
έχει την πλειοψηφία.
Κάθε συναίσθημα,κάθε σκέψη
ο ίδιος ο ήλιος
όλα δικά τους είναι.
Τρέμε αν τα αμφισβητήσεις
Τρέμε αν εναντιωθείς στο δίκιο τους
Δεν έχεις θέση στο πετσί τους
μήτε δουλειά, μήτε τροφή.
Το άδικο στη στιγμή γίνεται δίκαιο
και το χαμόγελο παγώνει
Μπορείς να φύγεις,
ή μικρός και ασήμαντος να γίνεις.
Εάν θες,
μπορείς και να σιωπήσεις
Γίνε ακόμα και όμοιος
θα σε προσέξουν,
θα σου σταθούν.
Μα μην ζητάς να τους αλλάξεις,
μη ζητάς να επαναστατήσεις.
Η ζωή των έτοιμων ανθρώπων
η ζωή που με μανία περισσή,
υπερασπίζονται,
έχει την πλειοψηφία...



ΔΗΜΗΤΡΗΣ        15/09/2012

ΙΚΕΣΙΑ

Ήξερες οι δυνατές αγάπες
για πάντα μένουν
μα, εκείνο το τραγούδι τι ήθελε να πει;
Όχι, στη τύχη δεν θα το άφηνες!
Παιδεύτηκες, τα μάτια άστραψαν
τη λύση βρήκαν
Ερωτευμένη Μάγισσα εσύ
Έγινες χρυσό κελί
το αηδόνι σου να φυλακίσεις
τα θλιμμένα μάτια του αγνόησες
και το κλειδί στην άμμο έθαψες
μην τύχει και βρεθεί
Τους ελεήμονες θεούς πολέμησες
όταν τις ικεσίες άκουσαν και τις σειρήνες έστειλαν
να το απελευθερώσουν
Γιατί; Τι θέλουν;
Εδώ εσύ,
το χρόνο δωροδόκησες να μείνει μακρυά του
πότισες με δάκρυα  τη γη,
για να τραφεί με νέκταρ και αμβροσία
και με το αίμα της καρδιάς σου
έρανες τα διψασμένα χείλη του
Μα τι ειρωνεία!
Όλα αυτά κι αν έκανες
σε μια στιγμή τα ξέχασες
όταν συνειδητοποίησες
πως δεν έχει ενδιαφέρον πια!
Το φυλακισμένο αηδόνι δεν τραγουδά
μαραζωμένο χάνει κάθε ομορφιά
κι απλά έφυγες μακριά
Αγάπη μου!
Πίσω γύρισε μόνο για μια στιγμή
τόσο χρειάζεται
                          να με ελευθερώσεις...


ΔΗΜΗΤΡΗΣ                            01/07/2012