ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ

Είπες
Ό,τι και να γίνει,
μην προδώσεις
Όσο και να κλάψεις,
μην μισήσεις
Όσο κι αν πονέσεις,
μην με διώξεις
Και να, που εγώ
Όσο κι αν έκλαψα,
στο δειλινό της μέρας μου
Όσο κι αν πόνεσα
απ'τις αμέτρητες πληγές
που μου προξένησες
Όσο κι αν κλείδωσα τον εαυτό μου
στα επτασφράγιστα κελιά του υποσυνείδητου
Κράτησα!
Ναι, εγώ κράτησα
Αλλά εσύ;
Εσύ έφυγες!
Απλώς άλλαξες γνώμη, είπες
Έτσι απλά


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 30/09/1998

ΛΑΪΚΟ

Δεν θα σε μισήσω όσο κι αν πονώ
γιατί η αγάπη είναι φυλακτό
τις πληγές γιατρεύει και με προστατεύει
μ' ωραίες αναμνήσεις που μένουν στο μυαλό
<----------------------->
Πίστευα πως φτάνει η δικιά μου αγάπη
μα δεν είναι αλήθεια είναι πια γνωστό
Πλήρωσα ακριβά τα δικά μου λάθη
μα όσο κι αν το θέλω δεν είσαι πια εδώ
<----------------------->
Ζήτησα αγάπη μονάχα να μου δώσεις
μα δεν το περίμενα πως θα με προδώσεις
Όταν το κατάλαβα ήταν πια αργά
εσύ είχες φύγει πλέον μακριά
<----------------------->
Τώρα που είμαι μόνος θέλω πια να ζήσω
και όλα τα παλιά πίσω να τα αφήσω
κι ό,τι είχα ζήσει πια να το ξεχάσω
η ζωή με περιμένει πρέπει να προφτάσω


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 11/02/2000

ΚΕΡΑΤΕΑ

Μέσα από το βάσανο της σκέψης
και όχι υπό πίεση ξένων συμφερόντων
-το διάφορο συκοφαντία υποκινούμενη -
αποφασίσαμε και διατάσσουμε
να δημιουργηθεί
χώρος ταφής υγειονομικός.
Όχι όπως παλιά σε χαράδρες
και μέρη απομονωμένα
μα καινούργιος, σύγχρονος, ωραίος.
Ο χώρος βρέθηκε, βέβαια αρχαιολογικός
αλλά ποιος νοιάζεται για τα μνημεία,
προέχει το κοινό συμφέρον.
Οι κάτοικοι αντιδρούν
σθεναρή η αντίσταση,
μα δεν έχουν δίκιο.
Η δικαιοσύνη αποφάνθηκε
εκεί πρέπει να γίνει
και θα γίνει με οποιοδήποτε τίμημα.
Ποιος τρέχει τώρα αλλού
για χάρη μερικών λαθραίων καταπατητών.
Κι αν χαλάσει η ζωή τους;
Αυθαίρετη ήταν, τι ζητάνε,
τόσα χρόνια ατιμώρητοι!
Εμείς δεν μιλήσαμε, τους αφήσαμε
λυπηθήκαμε τους ανέστιους.
Όμως τώρα η Ελλάδα βρωμάει
τα σκουπίδια σωρός.
Το αποφασίσαμε!
Κι αν έχουν πείσμα,
έχει τίμημα:
Το αίμα τους


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 1/04/2011

ΕΛΠΙΔΑ

Προσωρινά είναι στις πλάτες το βάρος,
αν η πραγματικότητα καίει
το χαμόγελο θα 'ρθει,
αργότερα.
Προσωρινά είναι η αγάπη που λείπει
όπως τα χελιδόνια
που θα 'ρθουν την Άνοιξη.
Προσωρινό είναι το δάκρυ
που υγραίνει τα μάτια
και ματώνει τη ψυχή
τα άναστρα και μοναχικά βράδια
Απέθαντη η ελπίδα πάντα θα στέκει δίπλα
στον δημιουργό της όταν απειλείται
από τις προσωπικές του Ερινύες.
Είναι αργοκίνητος ο τροχός μα γυρίζει
Άυλος ο χρόνος όμως υπάρχει και θυμίζει
Μέσα από τους χειρότερους εφιάλτες
γεννιούνται τα ομορφότερα όνειρα


ΔΗΜΗΤΡΗΣ 24/03/2011

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Υψηλά ιδανικά, βαρύ φορτίο
σε πλάτες μικρού ανθρώπου.
Χαμηλή η λιανική αξία
Εφιάλτης ο χυδαίος έμπορος,
τη προδοσία κάλεσε,
αιμάτινο δρόμο έδειξε σε ανύποπτες ψυχές.
Χαραγμένο τ' όνομα σε πέτρινα όνειρα,
η αιώνια ανταμοιβή.
Ανάδοχος, η Ιστορία.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 15/03/2011

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ

Λένε πως ήρθες,
να μου δώσεις να γεμίσω
τον άδειο χώρο που έχω
στα συναισθήματα μου.
Δηλαδή,
το σκοτεινό και μαύρο ιστό
που υφαίνεται παρασιτικά
στον εσωτερικό μου κόσμο.
Και εγώ τους λέω:
Έχετε δίκιο
Χωρίς εκείνη,
Τίποτα δεν υπάρχει,
Εγώ! δεν υπάρχω.
Γιατί απλά δεν μπορώ
δεν θέλω να ξαναγυρίσω
Πίσω σ' αυτό
που ψευδαισθησιακά αποκαλούσα
Ζω!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 13/03/2011

ΑΔΗΣ

Είναι ωραία η ζωή
εδώ πάνω
Για αυτό έχει γεμίσει
με ψυχές,
ο κάτω κόσμος
ο Άδης λύσσαξε
Ζηλεύει!



ΔΗΜΗΤΡΗΣ 27/05/2000